84. rocznica tragedii w Karolinie – hołd dla ofiar niemieckiej okupacji.
22 marca 2026 roku w Zwoleniu i Karolinie odbyły się uroczystości upamiętniające mieszkańców zamordowanych przez niemieckiego okupanta w marcu 1942 roku. Wydarzenia sprzed 84 lat przypominają o okrucieństwie okupacji i znaczeniu pamięci historycznej dla przyszłych pokoleń.
Tragiczne wydarzenia sprzed 84 lat
18 marca 1942 roku Karolina oraz okoliczne wsie – Ranachów, Pcin, Pcinolas, Sydół, Ciepielów, Sycyna, Kroczów i Kazanów – stały się miejscem brutalnej akcji niemieckich okupantów. Akcja była odwetem za śmierć niemieckiego kolonisty Józefa Jägera.
Oddziały SS przybyły na teren powiatu zwolenskiego kilkunastoma ciężarówkami i podzieliły się na dwie grupy. Pierwsza otoczyła Karolinę i przyległe wsie Sydół, Wacławów, Kroczów i Pcinolas, druga zajęła Kazanów oraz wsie Wielgie, Miechów, Ostrówek, Zakrzówek i Ostrownicę.
Mieszkańców spędzano do szkoły w Karolinie, gdzie jednocześnie mieścił się ewangelicki dom modlitwy. Aresztowanych przesłuchiwano w brutalny sposób, stosując tortury. Część mieszkańców Karoliny kopała już wówczas dół po drugiej stronie drogi, przygotowany na egzekucję.
Ofiary były ustawiane piątkami nad brzegiem dołu i rozstrzeliwane przez pluton złożony z dziesięciu żołnierzy oraz jednego oficera, który dobijał rannych strzałem z pistoletu. Równolegle druga grupa Niemców spędziła około 300 osób do zabudowań Jakuba Gramma w Kazanowie. Tam, po weryfikacji personaliów, wybrano osoby znajdujące się na liście do egzekucji i skierowano je w kierunku wsi Kroczów.
W odległości około 400 metrów od Kazanowa, w polu pod laskiem, 16 Żydów pod strażą niemiecką kopało dół. Pierwszych zabito strzałem w tył głowy, następnie rozstrzeliwano Polaków – w Kazanowie zginęło 16 osób. Po roku hitlerowcy odkopali i spalili zwłoki, uniemożliwiając ekshumację. Dokładna liczba ofiar nie została ustalona – szacuje się, że w wyniku akcji odwetowej zginęło od 60 do 80 osób, w tym więźniowie radomskiego więzienia.
Uroczystości w 84. rocznicę tragedii
W dniu 22 marca 2026 roku obchody rozpoczęły się uroczystą Mszą Świętą w kościele pw. Zesłania Ducha Świętego w Zwoleniu. W nabożeństwie uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych, parlamentarzyści, mieszkańcy, rodziny pomordowanych oraz młodzież szkolna.
Po Mszy Świętej uczestnicy udali się do Karolina, gdzie przy pomniku upamiętniającym ofiary złożono wiązanki kwiatów oraz zapalono znicze.
Przemówienia i znaczenie pamięci historycznej
Burmistrz Zwolenia, Arkadiusz Sulima, podczas swojego przemówienia zwrócił uwagę na konieczność pielęgnowania pamięci o tragicznych wydarzeniach i przekazywania jej kolejnym pokoleniom. Podkreślił znaczenie wolności, bezpieczeństwa i pokoju, wskazując, że współczesne konflikty – w tym wojna na Ukrainie – przypominają, jak cenne są te wartości.
Burmistrz dziękował wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji uroczystości, w tym księdzu Krzysztofowi Badeńskiemu za odprawienie Mszy i modlitwę przy mogile, a także społeczności PSP w Sycynie za troskę o mogiłę i przygotowanie obchodów.
Pamięć, która przetrwała
Pamięć o zbrodni w Karolinie przetrwała dzięki rodzinom ofiar, które przez dziesięciolecia pielęgnowały wspomnienia i przekazywały je kolejnym pokoleniom. Wspólne uczestnictwo mieszkańców, delegacji i młodzieży w uroczystościach stanowi wyraz szacunku dla tragicznej historii regionu i jej ofiar.
Obchody w Karolinie były nie tylko chwilą zadumy i refleksji, lecz także ważną lekcją historii dla obecnych i przyszłych pokoleń.
🇵🇱 Cześć i chwała Bohaterom! 🇵🇱
Źródło: Starostwo Powiatowe w Zwoleniu; Urząd Miejski w Zwoleniu; Arkadiusz Sulima – Burmistrz Zwolenia; MojeLipsko.info.
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis